0

Ίσως να μην αποτελεί είδηση, ότι οι προσεχείς εκλογές,  σε περίπου ένα χρόνο, θα διεξαχθούν σε κλίμα παρόμοιο με το σημερινό. Πίεση στα εισοδήματα των νοικοκυριών από τον υψηλό πληθωρισμό, ακρίβεια, αλλά και διεθνής αστάθεια.

«Δεν θα είναι ζήτημα ημερών ή εβδομάδων, ο πόλεμος, μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο, αν και είναι ακόμη δύσκολο να ξέρουμε», υποστηρίζει  το αμερικανικό Πεντάγωνο το ίδιο είπε και ο κ Μητσοτάκης στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εχουμε εισέλθει σε μακρά περίοδο αβεβαιότητας.

Ακόμα κι αν τερματιστούν οι εχθροπραξίες αύριο , οι επιπτώσεις του πολέμου, η αναταραχή στις αγορές καυσίμων και τροφίμων θα πάρει χρόνια να κοπάσει.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, κυρίαρχο  για την Ελλάδα, είναι το ζήτημα της πολιτικής σταθερότητας. Το έθεσε ο κ Μητσοτάκης εδώ και μήνες στους πολίτες και χθες ακολούθησε ο κ. Τσίπρας με το δικό του τρόπο. «Το δίλημμα των εκλογών θα είναι “σταθερότητα ή Μητσοτάκης”.

Φαντάζομαι πως την πολιτική σταθερότητα, σε μια περίοδο που αλλάζει  ο κόσμος και οι παγκόσμιες ισορροπίες, την επιζητεί και ο κ Ανδρουλάκης και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί.

Διαφορετικά “αλί αλί και τρισαλί”  για τη χώρα,  σε μια τόσο ρευστή εποχή, που η Τουρκία παίζει το δικό της παιχνίδι, οι ενεργειακοί αγωγοί ξανασχεδιάζονται,  η ΕΕ και το ΝΑΤΟ ανασυντάσσονται και εδώ οι πολιτικοί αρχηγοί να ομφαλοσκοπούν και να προβληματίζονται  αν ανήκουμε στη Δύση ή την Ανατολή, αν είμαστε καθαρά με τους ευρωπαίους και με το ΝΑΤΟ ή καλοβλέπουμε και τους Ρώσους.

Άρα ειναι πια σε όλους σαφές πως χρειάζεται καθαρή σκέψη, καθαρή πολιτική, άμεσες αποφάσεις και λύσεις από μια κυβέρνηση που εμπιστεύονται οι πολίτες.

Η απλή αναλογική που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ για να αποτρέψει την αυτοδυναμία της ΝΔ, δυστυχώς δεν συμβάλλει προς την κατεύθυνση της σταθερότητας. Ήταν μια απεγνωσμένη ενέργεια πολιτικής εκδίκησης κατά της επερχόμενης ΝΔ, που μπορεί να το  πληρώσει η χώρα. Αλλά και η μη επαναφορά του παλαιού νόμου της ενισχυμένης αναλογικής από την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν διόρθωσε το πρόβλημα της κυβερνητικής σταθερότητας που έχει ανάγκη η χώρα.

Ηδη συζητούνται απο τώρα και σενάρια ασταθών κυβερνήσεων συνεργασίας.

Με την απλή αναλογική, ακόμα κι αν, ΝΔ και ΚΙΝΑΛ διαθέτουν την πλειοψηφία στη Βουλή -πράγμα πολύ δύσκολο- δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο κ. Ανδρουλάκης επιθυμεί   μια  κυβερνητική συνεργασία.   Ούτε στις πρώτες αλλά ούτε και στις δεύτερες εκλογές, που  πιθανότατα τα ποσοστά του και οι βουλευτές του θα είναι αριθμητικά χαμηλότερα και θα  περιορίσουν τη διαπραγματευτική του θέση. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν  έχει υπόψη του, την τύχη του ΠΑΣΟΚ του κ Βενιζέλου που μετά τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ του Σαμαρά κατέληξε στο 4%.

Από την άλλη, μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο της πολυφορεμένης “προοδευτικής διακυβέρνησης” μετά τις πρώτες εκλογές δείχνει σχεδόν ανέφικτη αφού δύσκολα θα υπάρξει πλειοψηφία της αριστεράς, χωρίς το ΚΚΕ.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει. Πως θα επιτευχθεί η πολιτική σταθερότητα που αποτελεί αίτημα -πραγματικό ή παραπλανητικό-  για τα δύο μεγάλα κόμματα, σε μια περίοδο που τεράστια, εθνικά, οικονομικά και γεωπολιτικά ζητήματα, θα κριθούν για τη χώρα και τους πολίτες για τις επόμενες δεκαετίες;

Με την αυτοδυναμία της ΝΔ ή την ήττα Μητσοτάκη για την οποία προσεύχεται ο κ. Τσίπρας , με μια συγκρουσιακή συγκυβέρνηση των δύο ή με μια κυβέρνηση αποτυχίας όπως η οικουμενική;

Η μη επαναφορά του παλαιού εκλογικού νόμου που παρείχε σταθερές κυβερνήσεις επί δεκαετίες, ήταν ένα λάθος. Τώρα χρειάζεται τόλμη και ανάληψη πολιτικού κόστους για να διορθωθεί.

You may also like

ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ: Απόψεις