0

Στη Γαλλία ευθαρσώς προτρέπουν τα νοικοκυριά να βάλουν πλυντήριο πιάτων και ρούχων τα Σαββατοκύριακα για να μην επιβαρύνεται το σύστημα ενέργειας τις καθημερινές όπου λειτουργούν οι επιχειρήσεις, οι βιομηχανίες και εν γένει όλες οι ενεργοβόρες δραστηριότητες. Σε αυτή την απολύτως λογική σύσταση οι αρνητικές αντιδράσεις είναι ελάχιστες.

«Όλοι πρέπει να καταβάλουν προσπάθεια: Οι κατασκευαστές και παραγωγοί, όσοι προσφέρουν υπηρεσίες, τα δημόσια κτίρια, αλλά και κάθε άνθρωπος ατομικά / Αυτό μπορεί να σημαίνει το κλείσιμο της θέρμανσης, του κλιματισμού, των φώτων – όλα είναι επείγοντα και πρέπει να συμβάλλουν» λέει ο Ζαν-Φρανσουά Καρένκο, πρόεδρος της γαλλικής Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.

Εδώ, στα δικά μας, μόλις ο αρμόδιος υπουργός είπε «να κάνουμε οικονομία» στη χρήση των ηλεκτρικών συσκευών και δη των πιο ενεργοβόρων, έπεσαν να τον φάνε. Και αυτή η αντίδραση είναι ο ορισμός του λαϊκισμού.

Φανταστείτε, αν -ω μη γένοιτο- φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για αναγκαίο περιορισμό της κατανάλωσης σε συγκεκριμένες ώρες αιχμής, τι έχει να γίνει. Το τι θα ακούσει συνολικά η Κυβέρνηση από όλα -δυστυχώς- τα κόμματα της Αντιπολίτευσης είναι έως και αναμενόμενα. Αν βγει εδώ η δική μας Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και πει «βάλτε πλυντήρια πιάτων και ρούχων» τα Σαββατοκύριακα, μάλλον θα ξεκινήσει ένας κακός χαμός με τρομολαγνικές ανακοινώσεις, στα δε social media, θα στηθεί πολυήμερο αντικυβερνητικό πάρτι.

Ρωτώντας πάντως πολλούς γνωστούς που έλαβαν υπερφουσκωμένους λογαριασμούς ρεύματος πόσο ρεύμα κατανάλωσαν, 10 στους 10 δεν θυμόταν, ούτε καν στο περίπου, αν δηλαδή είχαν καταναλώσει περισσότερο ή λιγότερο ρεύμα από πέρυσι, την αντίστοιχη περίοδο. Βέβαια το λογικό είναι να έχουμε καταναλώσει σαφώς πολύ περισσότερο ρεύμα λόγω και της σφοδρότητας και της μεγαλύτερης χρονικής έκτασης του φετινού χειμώνα. Κατά δεύτερον, στην ερώτησή μου «πώς περιόρισες την κατανάλωση του ρεύματος» οι απαντήσεις ήταν μάλλον η σιωπή.

Θυμάμαι πριν από πολλά χρόνια, όταν ο μακαρίτης Δημήτρης Σιούφας ήταν υπουργός Ανάπτυξης και τότε τα θέματα της ενέργειας ήταν στο χαρτοφυλάκιό του, μέσα στο καλοκαίρι, είχε δώσει εντολή να ανέβει η θερμοκρασία στα κλιματιστικά ψύξης και να βγάλουν όλα τα στελέχη και οι εργαζόμενοι τα σακάκια τους για να δροσίζονται ευκολότερα, δίνοντας το μήνυμα σε όλους του περιορισμού της κατανάλωσης. Φυσικά και είχε δεχθεί πολύ έντονη κριτική…

Αλλά από τότε περάσαν τα χρόνια, όπως και 3 Μνημόνια, μια άνευ προηγουμένου πανδημία και ακόμη πολλοί πολίτες -και ιδίως πολιτικοί- μιλούν με την ίδια ισοπεδωτική ωχαδερφιστική γλώσσα του στυλ «Δεν με νοιάζει να κόψουν το λαιμό τους». Αυτή η φράση οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι έχει ελληνικό copyright..

Στην απόδοση ευθυνών είμαστε πρώτοι. Στην ανάληψη προληπτικών μέτρων, ευθυνών, στην κατάστρωση σχεδίου, ακόμη για το ίδιο μας το σπίτι, το νοικοκυριό, σαν μικρά παιδιά, αναζητούμε από το κράτος να κάνει τα πάντα, ακόμη και “να κόψει το λαιμό του”.

Φυσικά και η κάθε κυβέρνηση, οφείλει να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της, ό,τι είναι δυνατόν είτε βρίσκεται σε έκτακτη ή όχι κατάσταση. Ακόμη και να αυτοαναιρείται, αν αυτό απαιτούν οι έκτακτες συνθήκες.

Αν όμως είναι προς όφελος όλων μας να βάζουμε πλυντήριο τις Κυριακές, να αξιοποιούμε τις ώρες του νυχτερινού τιμολογίου, να περιορίσουμε εν γένει σημαντικά την κατανάλωσή μας, τις μετακινήσεις μας κλπ, ας το κάνουμε βρε αδερφέ! Και ας αφήσουμε τα «κοψίματα λαιμών» και τις μπουρδολογικές γενικεύσεις.

You may also like

ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ: Απόψεις